Eerder schreef ik al over moeten, willen en gaan onder het motto: moeten is dwang!
Nu wat woorden over ontmoeten. Voel je ‘m al komen?? Een woord met een dubbele lading, je moet niks en je ontmoet veel. Dagelijks ontmoet ik mooie mensen.
Dus simpel, je moet niet netwerken, de verbindingen liggen er gewoon al……..
Het is makkelijk om in de trein te blijven te zitten en elk station aan je voorbij te laten razen. Vandaag doen we het anders, stap eens uit, al is het maar voor 5 minuten en verwen jezelf (ik bedoel echt alleen jezelf) met een moment van rust, innerlijke observatie of gewoon even genieten van iets moois. Probeer je daarbij zoveel mogelijk te ontspannen en kijk ook eens bewust naar je ademhaling. Je zal zien dat er weer nieuwe energie gaat stromen.
Misschien kies je er wel voor om een trein later te nemen…..
Deze woorden gaan over ego, een wonderlijk ding waar we nog wel eens mee uit de bocht vliegen of dat we in een vacuumverpakking verstoppen.
Vliegen we er mee uit de bocht, oftewel is onze ego groter dan dat we in werkelijkheid zijn, dan wekken we allergie op bij onze medemens en raken we uit ons authentiek zijn. Laten we ons ego helemaal buitensspel, tja in heel zeldzame gevallen zou je dan van verlichting kunnen spreken, maar meestal blijft het bij een piepende muis.
Mijn advies: maak van je ego je vriend, laat hem of haar op gelijke hoogte je regelmatig adviseren, stimuleren en inspireren…..
Dit wil ik even met jullie delen. Vanmorgen stuurde Hennie mij in alle vroegte de nieuwste hype op communicatie en entertainment gebied, de Apple iPhone. Dit soort machines zijn voor velen van ons gewoon onderdeel van ons leven geworden. Kijk eens naar de onderstaande link http://crunchgear.com/2007/06/26/roundup-apple-iphone-reviews/ daar zijn twee video’s te vinden….
Energy flows, where attention goes!
Voor velen zijn deze woorden al bekend, maar wat doen we er mee?? Zijn we bezig om ’s morgens bij het ontwaken, onze positive intenties voor de dag neer te zetten. Of doen we het met een verzuchting, weer een dag, het wordt vast niets…
Is the Universe a friendly place???
Dit is de belangrijkste vraag die wij onszelf kunnen stellen volgens Albert Einstein.
Had weer zin om te schrijven en het wilde niet een twee drie komen. Zou het dan mijn eerste writers block zijn?? Nee hoor dat is onmogelijk. We putten nml constant uit een overvol veld van energie, ideeen, inspiratie en creaties. Concentreer je gewoon even op je grote teen in je rechterschoen en je bent weer in het nu en het gaat gewoon weer allemaal stromen….
Zo het zit er weer op, de langste dag ligt al weer een paar dagen achter ons. Nog even de heg knippen, dat kan nog net. Voorlopig geen asperges meer, de sinterklaas letters zijn alweer in de maak, de kerstbomen die gekapt worden hebben al en rood lintje in de piek.
Weersverwachting voor de komende week herfstachtig. Het wordt weer tijd voor een mooie, frisse, energiegevende, hersenvoedende podwalk…..
Ik heb een vriend en die laat af en toe, na het boodschappen doen, het muntstuk in zijn winkelwagentje achter. Het gevoel dat dat hem geeft bij de gedachte hoe de vinder daar weer op reageert, kan hij intens en in stilte van genieten. Tis vandaag zaterdag en het regent, ga lekker boodschappen doen ……
“Work is love made visible”
Deze woorden wil ik jullie toch zo vlak voor het weekend nog even meegeven.
Ik kan nu beginnen om de uitspraak ook nog handen en voeten te geven, doe ik niet, voel, kijk en hoor maar wat het met jou doet….
Vanmiddag, komende uit Amsterdam, afslag A2, Vinkeveen, Hilversum, stonden twee auto’s achter elkaar te wachten bij het stoplicht.
Uit de achterste auto stapt een man, die op het raam van de voorste auto begint te bonken. Daarna schelden, een schop tegen de deur, schade 1. Vervolgens rijdt de voorste auto hard achteruit tegen de voorkant van de achterste auto, schade 2, vervolgens begint de eigenaar van de achterste auto woest de spiegel van de voorste auto af te rukken, schade 3.
Ik zeg lekker bezig mannen……
Je kent ze vast wel: Gaat niet lukken? Waar haal ik het geld vandaan? Als ik maar geen enge ziekte heb? Hoe moet het nu verder? Ik ga het vast niet halen!
Soms komen die gedachten ‘ s nachts, als het donker is en de slaap plaats heeft gemaakt voor mindfucks. Je kan er ook mee opstaan en als een olifantenpoot, de rest van de dag, je de adem laten benemen. Mindfucks zijn niet leuk, het is hierbij wel goed om te weten dat jij de gedachte kiest en de gedachte niet jou…….
Ja lekker makkelijk zal je denken maar het is echt zo!! Hier een link naar een verhaal op de website van Stef http://www.believing.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=83&Itemid=92 neem gewoon even rustig de tijd om het in je op te nemen…
Ik krijg dit zinnetje niet uit mijn hoofd. Gisteren hadden we het over moeten. Ik moet dit en ik moet dat, is in onze spreektaal geslopen. Als je iets moet, dan voelt en klinkt het al zwaar. Als je iets wil of als je iets gaat doen, dan komt er eigenlijk al beweging. Het vliegwiel draait dan al….
Wees eens bewust als je moet zegt, vervang het eens door wil of ga. Van stroef naar soepel.
Vanmorgen was ik onderweg in mijn auto en had de radio aanstaan. Er was een programma over vogels. Een birdwatcher vertelde over de oudst levende tureluur in Nederland. Het vriendelijke vogeltje was vorige week 18 jaar geworden. De birdman had samen met een andere birdman, tafel,stoelen, gebak en koffie meegenomen naar het broedgebied om het heugelijke feit te vieren. C68 zoals dit beestje in de boeken staat had het door en was drie palen verderop erbij komen zitten.
De tureluur schijnt een monogaam beestje te zijn vertelde de birdman nog en als hij vreemd gaat dan doet hij dat alleen bekenden zoals de buurvrouw. Hmmmm, wat moet ik hier nu weer van denken???? Je kan er zo maar tureluurs van worden……
Het thema van vandaag was kracht! Ik heb daar wel wat mee. In je kracht staan, je krachtig voelen. Een vorm van stromende energie. Gewoon aangesloten bij het centrale netwerk, het zgn powerhouse. Ik was het even vergeten maar Harry friste weer even mijn hoofd op. Nou ja hoofd, je powerhouse zit nu juist niet in je hoofd maar in je bekken….
1989 was een bijzonder jaar, onze zoon werd geboren, de muur ging naar beneden en Tom en Ed kwamen bijelkaar.
Om deze laatste twee namen gaat het in dit verhaal. Een van mijn belangrijkste waarden is kleur. Tom en Ed zijn van kleur, we kennen ze sinds 1995 als de Chemical Brothers en ze zijn weer op toer want er komt een nieuw album uit. Over twee weken ga ik ze weer zien, samen met mijn zoon.
Alles is kleur bij Tom en Ed, de show, de klank, de samples, de ideeen, heerlijk!! Ik kijk er naar uit……
Django bedankt voor het woord. Twee dimentionaal denk ik heel simpel, stay or go, rood of wit, mars of nuts, pepsi of 7up… Maar twijfel kan ook angst brengen en na angst komt paranoia. Nergens voor nodig. Voor mij is twijfel gewoon ja of nee en daarna houdt het op. Hoe zit dat bij jullie??? En als de twijfel doorslaat?? Gewoon weer naar, wil ik wel, wil ik niet…..geeft me energie ……. kost me energie… makkie hè??!!
Laat ik beginnen dat ik met deze afbeelding niet de bedoeling heb om enige vorm van godslastering te verkondigen. Ik kwam het voorbeeld tegen bij Bieslog.
Het thema spiritualiteit hield mij, na een aantal coachgesprekken deze week, weer eens bezig. Spiritualiteit wordt door sommige mensen onbegrepen weggewuifd omdat daarbij vaagheid en zweveriggedoe wordt ervaren. De klacht is ook vaak dat het elke vorm van wetenschappelijke onderbouwing mist. Ik begrijp het wel, veel hocus pocus wordt in het mandje spiritualiteit gegooid.
Als je nu gewoon spiritualiteit koppelt aan het woord “bewust zijn” dan wordt het gewoon toch weer tastbaar en met twee voeten op de grond. Of ga ik nu te kort door de bocht…..
Dit waren de woorden van JW toen we samen de honden uitlieten. Een mooie uitspraak! Kijk maar eens waar je dit stuk gereedschap wil inzetten in je dagelijkse leven…..
Mocht u zich afvragen waar mijn weblognaam “Equal affection” vandaan komt, dan wordt het nu tijd voor een stuk poezie van Wystan Hugh Auden:
Let The More Loving One
Looking up at the stars, I know quite well
That, for all they care, I can go to hell,
But on earth indifference is the least
We have to dread from man or beast.
How should we like it were stars to burn
With a passion for us we could not return?
If equal affection cannot be,
Let the more loving one be me.
Admirer as I think I am
Of stars that do not give a damn,
I cannot, now I see them, say
I missed one terribly all day.
Were all stars to disappear or die,
I should learn to look at an empty sky
And feel its total dark sublime,
Though this might take me a little time.
In de begin jaren negentig mocht ik een middag Sinterklaas vervangen bij zijn werkzaamheden. Ik weet nog heel goed tijdens een van de bezoeken die middag, verscheen er een jongetje voor me met een viool. Vol passie en heel serieus speelde hij het materiaal dat een goed Sint graag hoort.
In 2003, toen half Nederland naar de Dam trok om Jamai en Jim te zien, won deze jongen met viool het Davina van Wely concours. In 2005 volgde hij in Siena masterclasses bij Giuliano Carmignola. Vorig jaar had ik het genoegen om deze volgroeide en ervaren jongeman weer te zien spelen in de tuin bij hele goede vrienden van me, ik was onder de indruk. De intense passie die ik gezien had toen ik hem voor het eerst zag was er nog steeds en de volmaakte beheersing van zijn instrument in samenspel met zijn liefdevolle gevoel raakte mij intens tijdens de werken die hij speelde.
31 mei won hij het 21ste nationale vioolconcours, de Oskar Back prijs. De vraag blijft, wat is nu het verschil tussen een artiest en een bekende Nederlander. Voor mij is het simpel, Jeroen van der Wel, je bent een held!! Ik zal een goed woordje voor je doen dit jaar bij Sinterklaas….
Mijn Afrikaanse broeder Malick Ceesay brengt al jaren lang alles wat wij aan bruin en witgoed opdoeken, omdat ze niet meer voldoen aan de modegrillen van de tijd, naar zijn geboorteland Gambia. Waar 120 gezinnen van leven en waar vooral vrouwen geholpen worden om daarmee hun eigen inkomen te verdienen.
Ik ben in Malick’s geboorteland geweest en heb met eigen ogen gezien hoe hij daar als een sociaal bewogen man, zijn broeders en zusters zoals hij die noemt, bewust maakt van persoonlijke verantwoordelijkheid. Malick rijdt de hele dag door Nederland met een witte bus om spullen op te halen en is zo sterk als een beer. Hij heeft een inspirerend positief karakter, daar kan de mensheid nog wat van leren.
Vanmorgen toen ik de hond uitliet (of misschien liet de hond mij wel uit), zag ik op de plek waar Malick’s auto normaal staat een berg as……….. Malick’s auto was om 4 uur vanmorgen in de brand gestoken en totaal uitgebrand… shit happens, but……..
Toen de politie de schade kwam opnemen, vroegen ze aan Malick wat er was gebeurd. Malick zei: “ik weet het niet, ik lag te slapen”. Een van de agenten zei: ” Toch niet in de auto”? Op een enigszins discriminerende en beschuldigende toon. Malick woont samen met zijn vrouw en drie dochters in een heerlijk huis hier in de buurt en is de held van de straat. Ach die agent zijn beeld van de wereld was waarschijnlijk wat vertroebeld en dacht misschien dat Malick normaal in een boom woont en als het regent in een auto slaapt. Het woord sorry of een andere vorm van excuus is helaas niet uit de mond van deze veldwachter gevallen. Jammer, gemiste kans…..
+ 
Mijn motto is blijf elke dag een beetje leren. Gisteren hoorde ik de uitdrukking Gele Peter. Wat is een Gele Peter?? Een Gele Peter is een mix van sinaasappelesap en bitter lemon. Bij deze warmte de allerbeste dorstlesser die er is volgens kenners. Wel een beetje een rare naam………..
.. het is niet gelukt om het Solse gat te bereiken, een gat van 40 bij 20 meter was vanmorgen even zoek. Waarschijnlijk verloot tijdens een ijsprijs van de nationale postcodeloterij. Maar ik was wel met een top team onderweg, ook de temperatuur was super. Zo vlak voor de langste dag was de natuur in topconditie, nog net even in de lente een zomers gevoel. Het water parelde over mijn voorhoofd en na 2 1/2 uur weer terug op in het hotel vol energie. Verslaafd?? Nee hoor maar wel lekker. I sew the Solse gat
Ik doe een podwalk in de buurt van het Speuldersbos, niets mis mee. Nu schijnt er in dit bos een brede inzinking van 40 bij 20 meter te zijn. Er zijn veel sterke verhalen over dit gat te vertellen. Op deze plek in “the bible belt” werd vroeger, in de nacht de zwarte mis voorgelezen door heksen, toverkollen en boze geesten. Bij nader onderzoek blijkt dat het gat ontstaan is omdat er een groot stuk ijs uit de ijstijd langzaam gesmolten is. Ik ga er morgen naar toe en zal verslag doen………..
Dat zijn de woorden van Frank Zappa, een groot muzikant en kunstenaar. Ik hoor soms nog de klanken van Hot Rats. Er zijn meerdere quotes van zijn hand. Rock journalism is people who can’t write interviewing people who can’t talk for people who can’t read. Ik zeg niks…maar een ding is zeker als Frank nog geleefd had was hij zeker meegegaan met de podwalks.
Gisteren rond lunchtijd aan de voet van de Mondriaantoren, in de zon langs het water even een kleine versnapering op het terras in goed gezelschap. Het treinverkeer gleed hoog boven ons heen en weer. Wat wil een mens nog meer!?
Tijdens de betaalsessie kreeg ik het weer!! Mijn goede vriend HB had mij er eens op gewezen dat het regeltje dat verschijnt in het scherm van de pinautomaat misschien wel raar Nederlands is ” U heeft betaald”. Het zit nml. zo, ik, jij/u en hij/zij, zijn enkelvoudige persoonsvormen. Wij, jullie/U en zij, zijn meervoudige persoonsvormen. Het is dan toch ” U hebt betaald” …..want ik heb toch betaald en jij/hebt toch niet betaald !
Zijn er dan 3 miljoen Nederlandse pinautomaten die een inburgeringscursus nodig hebben???
Afgelopen week rolde er een brief in de bus van de postcode loterij, met de mededeling dat de ijsprijs in onze straat gevallen was. Het online woordenboek van van Dale weet nog geen raad met dat woord, maar al snel begreep ik dat bij de plaatselijke Albert Heijn anderhalve liter Ben & Jerry ijs voor ons klaar stond. Winnen altijd leuk!!
Vandaag liep ik weer eens door de natuur, luisterend naar een boek van Remco Claassen – Ik. Ergens halverwege het boek geeft hij een voorbeeld welke lading een woord soms individueel teweeg kan brengen en als voorbeeld noemt hij status. Aan dit woord hangen sommige mensen zich op en anderen hebben er een vreemde allergie mee. Statusgevoeligheid heeft hij een nieuwe lading meegegeven nml: ”verhoogd comfort gevoeligheid”. Ik kan er wel wat mee……
“Het zou mooi zijn boeken te kopen als we de tijd om ze te lezen erbij konden kopen.”Schopenhauer zou dit gezegd hebben en voor veel managers vandaag de dag een herkenbaar probleem. De tijd ontbreekt om alle vakliteratuur in je domein van expertise te lezen, niet uit onwil, geen desinteresse, maar prioriteiten stellen gaan vaak ten koste van tijdsintensieve bezigheid als boeken lezen. Nieuwsgierig?? Kijk eens op WWW.PODWALKS.NL
Volgende week weer podwalken met een mooi team, klinkt simpel maar wat is het??? Lees het op podwalk.nl Voor mij begint dan een paar dagen van te voren al het voorbereidende werk, pods laden, vol met groene stroom, en een luisterboek.
Dit keer lopen we “Eat that Frog” door Brian Tracey (Engels gesproken, ISBN 978-1572707207) Bryan Tracy wordt ook wel de verkoopgoeroe genoemd, daarnaast behoort hij tot een van de time management autoriteiten. In zijn boek “Eat that frog” frist hij op een simpele manier het geheugen weer op met een soort best of time management. Doorspekt van mooie metaforen weet Tracy in 21 praktische stappen u uit de dagelijkse waan van de dag te houden en ook bewust te zijn van de belangrijkste digitale tijdsdieven (email, mobiele telefoons en Internet). Onder het motto:
Eet elke ochtend een grote levende kikker.
|
